Op zaterdag 11 februari gebeurde er iets ongebruikelijks diep in het afgelegen en landelijke gebied van Limpopo. Prachtige, klassieke muziek weerklonk van Elandsdoorn Miracle Theater… Het kwam van de World Doctors Orchestra, een groep getalenteerde artsen uit alle hoeken van de wereld die tweemaal per jaar een klassiek concert geven om fondsen te werven voor gezondheidszorg waar dat het meest nodig is. Dit jaar was de opbrengst bestemd voor het verbeteren van de gezondheidszorg voor de arme bevolking van Zuid-Afrika.

Het concert was nauwelijks begonnen, met Dr. Stefan Willich (professor in geneeskunde op het Charité University Medical Centre in Berlijn) als dirigent, toen de regen plotseling met bakken uit de hemel kwam zetten. Het halve publiek vluchtte het podium op om te schuilen. Maar publiek noch orkest werd ontmoedigd door de stortbui. Het concert ging gewoon verder,  met iedereen ineengedoken samen op het podium, verrukt door de mooie muziek.

Zoals dat kan in Zuid-Afrika, stopte de regen even plosteling als dat het begonnen was en iedereen ging terug naar zijn plekje op de tribune. Een beetje dweilwerk hielp om het ergste water weg te werken en het orkest verhuisde terug naar het midden van het podium. Hierna barste het feest pas echt los! Het Ndlovu Youth Choir met koorleider Ralf vergezelden de dokter-muzikanten op het podium. Het koor (de vreugde en trots van heel Elandsdoorn) zong vol vuur en enthousiasme, zoals alleen zij dat kunnen. Aangemoedigd door Ralf deed het publiek al gauw mee. Sommige dokters uit het orkest lieten zelfs hun violen even voor wat ze waren om een paar foto’s te maken van alle feestvreugde.

Na het concert werd het publiek getrakteert op een typisch Zuid-Afrikaanse maaltijd van ‘Pap en Vleis’, klaargemaakt door de fijnproevers van het Afrikaanse voedsel: de lokale Mamas uit Elandsdoorn. Overal waar je keek zag je één grote glimlach. Iedereen was het erover eens: dit concert zou niet snel worden vergeten. Niet door de gemeenschap van Elandsdoorn en ook zeker niet door de gewaardeerde artsen van het World Doctors Orchestra.

De Ndlovu Care Group zet zich in de gemeenschap van Elandsdoorn en omgeving in voor betere (gezondheids)zorg voor de arme bevolking. Kinderfonds MAMAS steunt de Ndlovu Nutritional Units, een onderdeel van het grote project waarin ondervoede kinderen opgevangen en behandeld worden. Lees meer over de Ndlovu Nutritional Units.

foto Gabor Deak

Aan het begin van 2012 schreven we het al: het gaat goed met Kinderfonds MAMAS. Inmiddels zijn we al anderhalve maand op weg in 2012, en het ziet er naar uit dat dit minstens zo’n mooi jaar zal worden. Onze projecten doen zulk prachtig werk! Het bestuur van Kinderfonds MAMAS is op dit moment in gesprek met drie nieuwe projecten, om te kijken of we hen dit jaar ook structureel kunnen gaan steunen. Zodat nog veel meer kinderen de opvang, zorg en aandacht krijgen die ze verdienen.

Dat het ons fonds goed gaat, en dat we zelfs meer projecten kunnen ‘adopteren’, hebben we natuurlijk in de eerste plaats te danken aan onze donateurs. Maar zeker ook aan de Nationale Postcode Loterij! Voor het succes van onze Stichting is de trouwe support van de loterij de afgelopen jaren onmisbaar geweest. Sinds het jaar 2000 ontvangt Kinderfonds MAMAS jaarlijks een fantastische bijdrage, bij elkaar opgeteld al meer dan 9 miljoen euro. Gister, tijdens het jaarlijkse Goed Geld Gala van de Postcode Loterij, werd bekendgemaakt hoeveel geld Kinderfonds MAMAS uit de opbrengst van 2011 ontvangt: ook dit jaar ontvingen we een cheque van een half miljoen! Lees het nieuwsbericht over het Goed Geld Gala.

De Nationale Postcode Loterij besteedt 50 procent van de opbrengst aan het goede doel. Dankzij 2,5 miljoen deelnemers aan de loterij, is er over 2011 bijvoorbeeld een bedrag van bijna 284 miljoen euro verdeeld over 85 organisaties die zich inspannen voor milieubescherming, natuurbehoud en hulp aan slachtoffers van oorlog, geweld en armoede.

Een van de mooie dingen van de Nationale Postcode Loterij, is dat Kinderfonds MAMAS vrijgelaten wordt in de beslissing hoe we de bijdragen het beste kunnen besteden. Zo mogen we het geld van de loterij ook gebruiken voor kosten in Nederland, zoals communicatie, fondsenwerving en marketing. Dit betekent dat we voor deze kostenposten niet of minder hoeven te leunen op onze donateurs. We kunnen onze achterban zo beloven dat hun giften rechtstreeks naar de projecten gaan!

Ook vanaf deze plaats: Postcode Loterij 1000 maal dank!

Hartelijke groet,
Staf Kinderfonds MAMAS

De afgelopen jaren heb ik een aantal keer projecten van Kinderfonds MAMAS bezocht in Zuid-Afrika. Ik heb met eigen ogen gezien wat een ontzettend goed en noodzakelijk werk het fonds doet. Bij de projecten ontmoette ik veel kinderen die moeten zien te overleven met hoegenaamd niets. Maar gelukkig ook veel fantastische medewerkers die deze kinderen weer een kans bieden. Prachtige mensen, die hun werk met liefde doen.

De projectbezoeken hebben me ontzettend geraakt. Het deed me veel kinderen in de ogen te kijken en vast te houden die het zo slecht hebben. Zoals Michael in het project Fanang Diatla. Wat hij het allerliefste wilde, was eten. Zoiets simpels, voor ons zo normaal! Dan schaam ik me dat ik me soms afvraag wat ik nu toch weer moet koken…

Gelukkig krijgen Michael en alle andere kinderen bij Fanang Diatla nu elke dag groente uit de moestuin naast de school. Dat is alvast mogelijk gemaakt door Kinderfonds MAMAS. Maar we gaan voor drie gezonde maaltijden per dag! Er kan nog zoveel meer gedaan worden voor de kansarme kinderen in Zuid-Afrika. Kinderfonds MAMAS wil niets liever dan hen allemaal een nieuwe toekomst bieden. Daar werk ik heel graag aan mee! Ik ben blij dat ik als vriend van het fonds eraan kan bijdragen dat steeds meer kinderen weer kunnen lachen.

Hartelijke groet,
Nance

Rond 1990, toen mijn eigen kinderen naar school gingen, begon ik aan mijn opleiding Maatschappelijk Werk. Tijdens die jaren viel het me steeds meer op hoeveel kinderen er in mijn woonplaats Benoni rondzwierven op straat. Als ik in mijn jeugd onder schooltijd buiten op straat liep, werd ik gesnapt. Mensen spraken mij en soms zelfs mijn ouders daarop aan, want ik hoorde op school te zitten. Maar met deze kinderen gebeurde niets. Niemand hield zich met hen bezig.

Het klinkt misschien gek, maar ik heb altijd het idee gehad dat deze kinderen mij vonden, niet andersom. Ik zag ze overal om me heen opdoemen. Regelmatig sprak ik ze aan. ‘Wat doe je hier? Waar is je familie? Waarom ben je niet thuis?’ Ik zag hoe beschadigd ze waren. Dit waren niet gewoon ondeugende, spijbelende kinderen maar kinderen die geen andere optie hadden. Dit was hun leven.

Zodra ik mijn opleiding af had, belegde ik een vergadering met mensen van de politie, kerken, sociale instanties en zelfs de overheid om het over deze kinderen te hebben. Ik vroeg hen: wie neemt er verantwoordelijkheid voor deze kinderen? Wat wordt er voor hen gedaan? Het teleurstellende antwoord was: niemand, niets. Ik vroeg: wat gaan we eraan doen? Maar ook daar kwam geen antwoord op. Het waren zwarte kinderen, en de waarheid was dat niemand iets voor hen wílde doen. We hebben het hier over de laatste jaren van de apartheid. Mensen vonden dat deze zwarte kinderen simpelweg niet thuishoorden in Benoni, ze waren niet het probleem van ons blanken. Sterker nog: de mensen wilden ze alleen maar weg hebben. De sfeer was fel in die tijd. Zwarte kinderen waren bij voorbaat uitschot, crimineeltjes. De kranten stonden bol van de negatieve berichten over straatkinderen… Als de politie hen tegenkwam, arresteerden ze hen en zetten ze hen buiten de stad bij de vuilnisbelt. ‘Dit is waar je thuishoort, en laten we je niet weer zien in Benoni.’ Eén dramatisch dieptepunt uit die tijd staat voor altijd in mijn geheugen gegrift… Teveel voor nu, daarover schrijf ik een volgende keer.

Ik probeerde druk uit te oefenen op de officiële instanties, maar daarmee maakte ik alleen maar vijanden. Dus startte ik zelf. Heel klein en simpel: met 20 kinderen, 2 ochtenden in de week. Ik gaf hen te eten en bracht wat tijd met hen door. Al gauw besefte ik dat er meer nodig was: deze kinderen moesten van de straat! Het leven daar maakte hen zo hard. 7 jaar lang heb ik in mijn eigen omgeving geld ingezameld, zodat ik een gebouwtje kon huren. Als ik daarop terugkijk, kan ik me niet meer voorstellen hoe we het deden. Maar we deden het. Met hulp van de Methodist Church en de Salvation Army… In de loop van de jaren kwam er betere funding. Sinds 10 jaar ook van Kinderfonds MAMAS! Daar zijn we intens dankbaar voor. Die steun vanuit Nederland was en is nog steeds beslissend voor onze hulp aan de straatkinderen.

De tijden zijn gelukkig veranderd, ook in Benoni. Kids Haven is uitgegroeid tot een professioneel centrum waar al honderden kinderen weer een thuis hebben gevonden. We hebben inmiddels gelukkig ook een goede naam in de buurt. Als mensen nu een kind tegenkomen dat rondzwerft op straat, bellen ze ons zodat wij polshoogte kunnen nemen. Straatkinderen zijn geen criminelen, het zijn kinderen die nooit een kans hebben gekregen. Wij bieden hen die kans alsnog.

Hartelijke groet,
Moira Simpson

Lees meer over Kids Haven

Het is altijd weer een moment van terugblikken en vooruit kijken, zo’n jaarwisseling. Ook voor ons als Kinderfonds MAMAS. 2011 was spannend: ons eerste jaar onder de naam Kinderfonds MAMAS. Maar gelukkig is het een mooi jaar geworden, dankzij onze donateurs!  Al onze projecten hebben hun plannen goed kunnen realiseren. Meer dan 10.000 kinderen hebben direct baat gehad bij alle activiteiten, zoals dagelijkse voedselprogramma’s, opvang van straatkinderen, zorg voor gehandicapte kinderen en de begeleiding van slachtoffertjes van misbruik en geweld.
Mooi in 2011 was ook de trots waarmee onze nieuwe naam in Zuid-Afrika is ontvangen: de vrouwen die de projecten leiden ervaren die als een ENORM compliment voor hun inzet voor kansarme kinderen: een eretitel. En wij zijn het daar alleen maar heel erg mee eens!

In 2012 zullen wij de financiële steun aan onze 18 projecten natuurlijk voortzetten. Zodat de duizenden kinderen onder de hoede van onze MAMAS kunnen blijven rekenen op dagelijkse zorg en veiligheid. Daarnaast hopen we nog veel meer kinderen die kans te bieden. We zijn inmiddels alweer in gesprek met nieuwe projecten: zo breidt ons werk zich stapje voor stapje uit. Ook in dit jaar zullen we weer alles op alles te zetten om meer donateurs en fondsen te werven, en onze naamsbekendheid te vergroten. Zodat volgend jaar voor nog veel meer kinderen de kreet ‘Gelukkig Nieuwjaar’ ook echt inhoud krijgt…   

Dank voor uw aandacht en steun.

Hartelijke groet,
bestuur en staf Kinderfonds MAMAS

PS. Bent u nog geen donateur? Vanaf 5,- per maand kunt u al een groot verschil maken voor kwetsbare, kansloze kinderen in Zuid-Afrika! Helpt u mee?

Tshepo is niet de echte naam van onze 5-jarige ‘acteur’. Maar het filmpje vertelt helaas wel zijn echte verhaal: een verhaal zoals we er duizenden kennen; over een kind in armoede, over aids en verlies, over alleen verder moeten. Maar gelukkig ook over MAMA Agnes, die hem nu dagelijks liefde en zorg geeft in haar project Fanang Diatla.

Kinderfonds MAMAS biedt hulp aan tienduizenden kwetsbare kinderen in Zuid-Afrika door projecten te steunen… Op dit moment zijn dat er 18: stuk voor stuk concrete, laagdrempelige en lokale projecten met aan het hoofd fantastische MAMAS als Agnes. Deze heldinnen van de hoop veranderen de toekomst voor deze kinderen van kansloos in kansrijk. Onze MAMAS maken een wereld van verschil! Helt u hen? Word donateur!

We hopen dat u onze Tshepo de komende tijd vaak zult zien op televisie, want december is onze wervingsmaand. We zijn dringend op zoek naar nieuwe donateurs, zodat we nog veel meer kunnen doen voor kansloze kinderen in Zuid-Afrika: fantastische, leuke, ontwapenende kinderen als Tshepo.

Bekijk de commercial op onze vernieuwde homepage! Wat vindt u ervan? We zijn heel benieuwd!

Hartelijke groet,
staf Kinderfonds MAMAS

Familie. Een woord dat natuurlijk heel erg bij kerst hoort. Maar niet voor iedereen is het vanzelfsprekend om kerst met familie door te brengen. Bijvoorbeeld voor heel veel kinderen in Zuid-Afrika! Miljoenen kinderen leven niet bij hun ouders of familie, omdat de thuissituatie voor hen onveilig is, omdat de armoede thuis zo groot is dat ze nog liever op straat leven of simpelweg omdat er geen ouders meer zijn.

Wat is het dan prachtig om te weten dat in onze projecten alle kinderen dit jaar kerst met familie vieren! Misschien niet met hun biologische familie. Maar… degene die je elke dag te eten geeft, die naar je luistert, die een arm om je heen slaat op precies het goede moment, die je opvangt als je uit school komt, die je ’s avonds nog even warm instopt, is dat voor een kind niet degene die familie is? Alle kinderen in onze projecten vieren kerst met familie. Want ze hebben een MAMA die voor hen zorgt!

We stellen graag weer drie van deze prachtige MAMAS aan u voor:

Caroline Maloka – projectMAMA Carletonville
“MAMAS staan klaar als alle anderen de andere kant op kijken. MAMAS geloven dat alle kwetsbare kinderen ook hun kinderen zijn. MAMAS zijn als die moederkloek die in tijden van wanhoop de kuikens van een ander verzorgen. Kinderfonds MAMAS behoort tot de weinige organisaties die geloven in het motto ‘ieder kind is mijn kind!’”

Ntombi Mtsweni – projectMAMA Ndlovu
“In Zuid-Afrika zijn het de MAMAS in de projecten die als moeders omkijken naar kinderen in nood. En dat kunnen we doen dankzij de steun vanuit Nederland! Kinderfonds MAMAS creëert voor onze kinderen het verschil tussen een leven in wanhoop en een leven met kansen en mogelijkheden. Kinderfonds MAMAS geeft hoop!”

Nolufefe Jiya – projectMAMA Star Uplifting
“We zijn zo blij met de trouwe steun van Kinderfonds MAMAS. We geven nu zorg aan 230 kwetsbare kinderen, waarvan de helft een ernstige beperking heeft. Zonder onze zorg zouden zij in deze straatarme streek verloren zijn. Dankzij Kinderfonds MAMAS kunnen we ieder jaar meer kinderen opvangen!”

Alvast hele fijne kerstdagen gewenst!

Hartelijke groet,
staf Kinderfonds MAMAS

Oma Mary, MAMA Agnes en kleindochter Dikjitho

Het is juni 2006. Mary klopt aan bij het project Fanang Diatla. Hopeloos is ze. Vel over been, moe, arm en oud. Héél eerlijk gezegd zou ze het liefst een einde maken aan haar leven. Maar dat kan niet. Want Mary is niet alleen. Ze heeft 9 kleinkinderen die van haar afhankelijk zijn. Ze heeft hen niets te bieden met haar kleine uitkering, maar als zij overlijdt hebben ze niemand meer. Hun ouders zijn overleden aan aids; van haar 6 kinderen verloor Mary er 4 aan deze ziekte. Met dat verdriet leeft ze dag in dag uit. Elke dag opnieuw doet ze wat ze kan om haar 9 kleinkinderen te voeden, maar toch moet ze toezien hoe ze met honger naar bed gaan. Dat is waarom Mary hier is, vandaag. Ze heeft gehoord van Agnes Qwabe die kinderen opvangt. En te eten geeft.

Het is oktober 2011. Mary klopt aan bij het project Fanang Diatla. Dolblij is ze. Trots, dankbaar en vol verwachting. Ze kan niet wachten om het goede nieuws met Agnes te delen. Vanmorgen kwam eindelijk het bericht binnen over Dikjitho, haar oudste kleindochter van 17. Ze heeft een beurs gekregen voor een vervolgopleiding! Mary kan het nog bijna niet geloven. Wie had dat ooit durven hopen? Dat kleine, hongerige, 12-jarige meisje van 5 jaar geleden is nu een mooie, sterke, zelfstandige jongedame die met een paar maanden naar de grote stad zal gaan om te studeren! En wie weet volgen er nog meer. Want Mary’s 9 kleinkinderen zijn gezond en zitten nu allemaal op school. En Mary zelf? Die heeft tijd en energie over om zich in te zetten voor een betere toekomst voor nog tientallen kinderen!

Twee verhaaltjes over dezelfde vrouw, het eerste in 2006 en het tweede in 2011. In 5 jaar is er heel veel gebeurd in het leven van Mary. Ze is veranderd van een hopeloze oma in een krachtige MAMA. En voor haar kleinkinderen is de toekomst veranderd van kansloos naar kansrijk.

Lees het verhaal van Mary

De tien belangrijkste rechten zijn:

• Alle rechten gelden voor alle kinderen over de hele wereld.
• Het recht op een naam en nationaliteit.
• Het recht op bescherming tegen kinderarbeid.
• Het recht om je mening te geven en informatie te verzamelen.
• Het recht om op te groeien bij familie.
• Het recht op een veilig en gezond leven.
• Het recht op bijzondere zorg voor gehandicapte kinderen.
• Het recht op onderwijs.
• Het recht op bescherming tegen mishandeling en geweld.
• Het recht op spel en ontspanning.

In Zuid-Afrika hebben heel veel kinderen helemaal geen veilig en gezond leven. Ze leven bijvoorbeeld op straat, of moeten bedelen voor hun eten. Als ze ziek zijn, zorgt niemand voor hen. Tienduizenden kinderen gaan in Zuid-Afrika helemaal niet naar school. Hun ouders kunnen het niet betalen, of ze moeten thuisblijven om te zorgen voor broertjes en zusjes. Vaak werken kinderen al wél op jonge leeftijd, het is hun enige manier om te overleven. Heel veel kinderen zijn niet bij hun familie. Simpelweg omdat ze geen familie hebben of omdat hun familie niet voor hen kan zorgen. Huiselijk geweld en misbruik van kinderen zijn aan de orde van de dag op veel plaatsen in Zuid-Afrika. Gehandicapte kinderen zijn al helemaal een vergeten groep: ze worden vaak aan hun lot overgelaten.

Kortom: voor tienduizenden kinderen in Zuid-Afrika gelden de Rechten voor het Kind absoluut niet. Voor hen is de dagelijkse praktijk keihard.

In de projecten die Kinderfonds MAMAS steunt, vinden kinderen gelukkig een plek waar deze rechten wél gewaarborgd zijn! De MAMAS die aan het roer staan van de projecten, bieden hen een liefdevol thuis waar ze weer echt kind kunnen zijn. Zij maken voor deze kinderen alle verschil, dankzij de steun van Kinderfonds MAMAS. Dat verschil zouden we graag voor nog veel meer kinderen mogelijk maken. Helpt u mee? Word donateur!

Wat fijn dat u ons blog leest! Dat betekent dat het zin heeft voor ons om tijd en energie te steken in social media. Maar volgt u ons ook al op Facebook, Hyves of Twitter? Met onze accounts daar houden wij onze leden en volgers op de hoogte van de ontwikkelingen binnen Kinderfonds MAMAS en de projecten in Zuid-Afrika. Daar krijgt u ook een seintje wanneer er weer een nieuwe blog is geplaatst. Als u u in de maand november aansluit bij Kinderfonds MAMAS op Facebook of op Twitter, maakt u daarnaast kans op 2 gratis bioscoopkaartjes!

Social media is een must. Al een tijdje. Daarom is Kinderfonds MAMAS ook al een tijdje actief op deze blog, Facebook, Hyves, Twitter en LinkedIn. Een leuke, persoonlijke en goedkope manier om onze boodschap te verspreiden. Want we willen zo graag veel meer mensen in Nederland vertellen over de miljoenen kinderen in Zuid-Afrika die nog elke dag moeten zien te overleven met hoegenaamd niets. Kinderen die eigenlijk kansloos zijn. We willen zo graag veel meer mensen vertellen over die fantastische vrouwen, onze MAMAS, die aan het roer staan van lokale projecten waarbinnen deze kinderen weer dagelijkse zorg en veiligheid krijgen. Zodat zij weer toekomst hebben.

Dat doen we onder andere via de social media. Het mooie van social media is dat boodschappen zich daar als een olievlek vanzelf verspreiden. Helpt u mee om onze boodschap tot een olievlek te maken? Ga nu naar onze Facebook-pagina en klik boven in op ‘Vind ik leuk’. Of ga naar onze Twitter-account en word follower. Wie weet wint u dan aan het eind van november die gratis kaartjes voor een gezellig avondje naar de film!!

Hartelijke groet,
staf Kinderfonds MAMAS